A boleio

23 novembro 2006

Máis vale tarde que nunca...

Pois nada mozos, sen computador propio na casa e usando internet só para informarme da política comercial de China non houbo moito tempo para actualizar. Para os que aínda non teñades claro por onde ando, dicirvos que mudei os meus plans 360º e agora vivo en Santiago e estou a facer un máster de comercio exterior. Supoño que vos parecerá un tanto radical pero o caso e que en setembro vin o anuncio do máster e gustoume, pensei en gardar a info para proximos anos. Despois, tras moito pensar, decidín que este era o mellor ano para facelo porque o ano próximo o meu irmán vai comezar a uni e sería un palo pedirlles tamén os cartos para o máster... e así vai todo, polo de agora estou moi contenta. A modo anecdótico, que saibades que aquí son "a lingüista"!! hehehe! tranqui, iago, no noso grupo seguiras a ser ti o LINGÜISTA por antonomasia. Bueno, polo demais só preguntarvos onde queredes facer a quedada do Nadal. Xa sei que o noso sitio mítico é Vigo, mais penso que sería máis cómodo facelo en santiago porque Laura ten casa, Bea tan casa e au tamén teño, de feito en Nadal hai 2 camas e un sofá libres (amén de moito chan para poñer sacos de durmir rollo stansted). A outra vantaxe e que podemos cear só cos pinchos que dan coas cañas así que teríamos moitos máis cartos para tajarnos... pénsadeo meus nenos e xa diredes. Que tal o día 28/29 ?

22 novembro 2006

The kingdom of Galicia

Miarade o que atopei de xeito casual:

http://www.uncp.edu/home/rwb/Frankish_Kingdom_Charlemagne.gif

Aparentemente nin don Pelayo nin ostias!

15 novembro 2006

que nos atope a mañá, ailaláaaa... abrazados como amigos!

Olaaaaaaa, meus pequenos! qué alegría dá entrar aquí e ler as vosas novidades:)
Agora tócame a min: sigo na miña cidade natal, facendo o CAP (empeza a ser coñazo coñazo...) e cousas varias e variopintas, hehe. O máis divertido da semana son as clases de tango coa miña nai. Danos clase un arxentino (guapoooooo e majoooo) e somos a parella máis "cómica" da clase, xa que o resto parece que o toman bte en serio (e son parellas chico-chica). Vaia risas nos botamos. Cando queirades aprender uns pasos xa sabedes, mola moito!
A novidade máis inmediata é que igual me aventuro eu tamén a explorar terras estranxeiras. Pedín o de voluntariado europeo e o máis seguro é que en marzo marche a Leeds (norte de Inglaterra) a traballar con nenos nun cole e unha especie de guardería (vamos, o que máis me apetece!!!). Non é seguro, pero a ver se mo confirman dunha vez.
Hai un par de semanas fun a Madrid a ver o Cirque du soleil... o espectáculo "Alegría". Qué pasada!!!! encantoume, foi xenial (inda que esperaba algo máis do malabarista). Se tedes a oportunidade de ir xa sabedes:)
teño moitísimas ganas de vervos, planeo cada día escapadas aos distintos lugares onde estades... pero é que agora mesmo estou atadísima. Non se pode faltar ás clases e ando bte mal de fondos (David, a ti véxote este luns como sexa!!! inda que te teña que levantar da cama!;)
e de momento nada máis, que volvades dunha vez, que a Galicia fáltalle algo... :*

14 novembro 2006

Grande

E a palabra que mellor define a noite de onte. A noite na que compartin escenario con Neil Delamere, un humorista de The Panel (RTE 2). Todo comezou cando Lorna (profesora de espanhol da escola), Fran, Eadenn (companheiras de piso da anteriormente citada) e mais eu fomos a Ballybofey, uma desas aldeas nas que todos comparten misteriosamente o mesmo apelido, para ver un show en plan monologos. O tal Neil saiu de ultimo e, ao pouco de comezar, fixo uma conha sobre Cork, tralo cal preguntou se alguen do publico era desa cidade. Ai saltou Lorna defendendo a sua patria, e o Neil preguntoulle sobre a sua profesion. De ai a enterarse de que habia un espanhol entre o publico houbo un paso. Primeiro limitouse a facer conhas do tipo "anda, asi que ti es un dos que nos rouban o peixe", pero cando se enterou de que era profesor nun colexio feminino xa non houbo forma de paralo. De cada 2 conhas eu era o protagonista de alomenos uma... que maneira de rir... paseino (pasamolo) de medo, pero o mellor foi o final, cando me pediu que subise ao escenario a dicir algo en espanhol para despedir o show, o que fixen encantado (e en estado catatonico). Asi que podo dicir que compartin escenario cun humorista irlandes que sae en television todalas semanas (luns as 10), que fechei eu o show, e que estas foron as minhas palabras de despedida:

YA CUNT YA!!!!!

So queria compartir convosco un dos momentos mais graciosos da minha existencia, agora pasarei todolos luns pegado ao televisor para ver se fala de min...

Saudos

09 novembro 2006

Morrinha...

Ola a todos!! :)

Unhas palabras rapidinhas pra dicir que me gustou lervos (Lau, pequerrecho, Robis, Ux e David) e que neste intre estou a botarvos de menos e que foron moitos dias xuntos e son moitas as lembranzas :)

Coidadevos todos moito!

E, por certo, ide pensando en organizar algo todos xuntos no Nadal, vale? :)


Bicos mil! ;) Querovos!


Bea*

hai alguén aí? hai alguén aí?

Boas a tod@s, estou enormemente emocionado de poder escrever neste marco incomparável de blogspot, é para mim umha grandíssima honra estar aqui com vós, e todo GRAÇAS ao Ivan, que me mandou o esperado convite. Como se costuma dizer, parece que já estamos todos. Antes de nada, anúncio que sigo vivo, que ando por Corunha adiante, enviando curriculums por internet, e ainda que nom responde nem Dios tenho a esperança de que um dia alguém me ofereça algo decente. Polo demais tudo bem! A vida de parado tem o seu aquel, sobre tudo porque tes tempo livre, muito tempo livre, mas intento manter a cabeça ocupada... por exemplo, esta sexta vou a Vigo ao San Mineco hehehe. Será um Sam Teleco um pouco raro, estades todos de emigrantes por aí adiante, por um lado os barnesses, o Dáni tomando Guiness, a Bea e o Juan pelejando coas crianças nas escolas, a Laura escravizada numha agência de traduçom-cárcere alemá, e assim por diante (Garrido´s style, assim por diante xD). Em realidade é um pouco de sa inveja o que tenho, a ver se me chamam já e fago eu também as maletas.

Umha aperta para tod@s, sede felizes blablablabla e a passa-lo bem!!

08 novembro 2006

Que hai, gente?

Pois isso, eu por aqui ando, x Barcelona, ainda q nom desse sinais de vida até o d agora. A preguiça d escrever, se é q já o sabia eu... Tampouco é q tenha moitíssimo q contar.
Como podedes imaginar, estou na minha salsa no d linguistica, nom faltava mais. O máster está moi bem tb, totalmente recomendável para aqueles indecisos (Lau, tou falando d ti, hehe ;)
Mmm, pois Bcn pa sair é um pouco kk, a verdade. Menos mal q descobrimos o Razzmatazz e ainda assim é um pouco carilho. Bom, é Barna, era esperável. O mau é q os garitos pecham às 3 e cousas dessas e... nom sei... as noites nom tenhem tanto encanto como as d Vigo, mas, bom... isso nom se repete, imagino. Tínhades q passar x aqui para recuperar aquelas noites!!!!!
A ver, a ver... Ah, sim!! David, q boa a do outro dia, ala Celta!!! Puto Madrid!!!
Outra: Uxía, a pulseira segue aí, em perfeito estado d conservaçom. O da garantia era d verdade! Vai fazer um ano já, despois nom che vou poder reclamar. ;)
Mais nada, bastante choio q tenho e todas essas cousas, bla bla bla... ora bem, sarna com gosto...
Um saúdo a todos!

SERVUS

Hola gente!!

¿Qué tal va la vida? Espero que estéis todos de puta madre en vuestras respectivas/os ciudades/pueblos. Yo por aquí ando, por las Alemanias, cada vez más integrada. A pesar de que al principio pensaba que mi ciudad era lo peor, de repente se ha convertido en un lugar animadísimo, lleno de estudiantes y con juerga todas las noches (eso sí, hasta las 2). De todas formas, yo he descubierto un bar que abre hasta las 11 de la mañana (típico de estrangis en el que hay que llamar a la puerta y te abren o no dependiendo de con quien vayas). Suerte que una tiene sus contactos...
Así que genial, ya conocí a todos los españoles que viven aquí (aunque me había propuesto todo lo contrario) y parece que empiezo a estar un poco mejor. Las arañas siguen conviviendo conmigo, pero me voy acostumbrando.
Por lo demás, nada nuevo, ya me conocéis, enseñando a los alemanes a decir "te quiero, amor"y "te echo de menos", expresiones útiles y potenciadoras del ego.
Mi alemán mejorando también, parecía imposible pero voy consiguiendo entender a la gente.
Pues nada, no tengo mucho tiempo de escribir pero os mando un besazo a todos y espero que algun dia nos juntemos todos(los de Barcelona, id preparando las casas:P).
VIEL SPASS!!!!!!!!!!!!

Laura